Column Özcan Akyol over Zwarte Piet

Op donderdag 4 oktober 2018 heeft AD-columnist Özcan Akyol een column geschreven over de maatschappelijke tegenstellingen die voor de viering van Sinterklaas weer naar boven komen.

Hij schrijft in die column eigenlijk dat er over en weer weinig compassie wordt getoond. Het debat wordt in alle hevigheid gevoerd maar het gevoel van saamhorigheid is ver te zoeken. Enkele citaten uit de column:

“Deze editie zal extra gevoelig zijn, omdat er in een verklaring viel te lezen dat de pikzwarte variant voorgoed verleden tijd is. In plaats daarvan krijgen we roetveegpieten, die alleen in kleding en kapsel van elkaar verschillen, voor de rest wordt de bende een uniform geheel.”

De roetveegpieten slaan natuurlijk op het, in de ogen van sommige mensen, historische besluit van de NTR de Zwarte Piet voorgoed uit te bannen wat later weer is teruggedraaid.

“Als objectieve toeschouwer begrijp ik de pijn van de tegenstanders van Zwarte Piet, maar als regionalist heb ik moeite met de methodiek die in het veranderingsproces werd toegepast. Zelfs als je ideologische opponent onzin uitkraamt, is het niet slecht om empathie op te brengen.”

Op zich heeft Özcan hierbij een mooi punt te pakken. Vice versa zouden mensen beter naar elkaar moeten luisteren, en dan vooral de onderliggende belangen, waarom bij de een Zwarte Piet een andere emotie oproept dan bij de ander. Uiteindelijk gaat het natuurlijk om emoties.

Mensen zullen er op een gegeven moment toch uit moeten komen. En dan niet de beantwoording van de vraag of Zwarte Piet al dan niet racistisch is. Maar meer dat er een soort ongeschreven verbond in de samenleving wordt gesloten, dat iedereen met de uiteindelijke beslissing, hoe die dan ook is, vrede heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *